*glōdijaną
Runic: ᚷᛚᛟᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣlɔː.ði.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to glow, to sparkle
Etymology
From *glōdiz (‘glow’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | glōdijō | glōdijaų | – |
| 2nd singular | glōdīsi | glōdijais | glōdī |
| 3rd singular | glōdīþi | glōdijai | glōdijaþau |
| 1st dual | glōdijōs | glōdijaiw | – |
| 2nd dual | glōdijaþiz | glōdijaiþiz | glōdijaþiz |
| 1st plural | glōdijamaz | glōdijaim | – |
| 2nd plural | glōdīþ | glōdijaiþ | glōdīþ |
| 3rd plural | glōdijanþi | glōdijain | glōdijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | glōdijai | – |
| 2nd singular | glōdijasai | glōdijaisau |
| 3rd singular | glōdijaþai | glōdijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | glōdijanþai | glōdijainþau |
| 2nd plural | glōdijanþai | glōdijainþau |
| 3rd plural | glōdijanþai | glōdijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | glōdidǭ | glōdidēdį̄ |
| 2nd singular | glōdidēz | glōdidēdīz |
| 3rd singular | glōdidē | glōdidēdī |
| 1st dual | glōdidēdū | glōdidēdīw |
| 2nd dual | glōdidēdudiz | glōdidēdīdiz |
| 1st plural | glōdidēdum | glōdidēdīm |
| 2nd plural | glōdidēdud | glōdidēdīd |
| 3rd plural | glōdidēdun | glōdidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| glōdijaną | glōdijandz | glōdidaz |
Descendants
-
*glōdijan (Proto-West Germanic)
-
*glēdan (Old English)
- geglēdan (Old English)
-
*glēdan (Old English)
-
glœða (Old Norse)
- gløde (Danish)
- glæða (Icelandic)
- glöde (Swedish)
-
glœða (Old Norse)
-
? (Norwegian)
- gløde (Bokmål)
- gløde, gløda (Nynorsk)
-
? (Norwegian)