*graftuz
Runic: ᚷᚱᚨᚠᛏᚢᛉ Pronunciation: /ˈɣrɑɸ.tuz/noun · masculine · u-stem
Meanings
digging, carving
Etymology
From *grabaną (‘to dig’) + *-þuz.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | graftuz | graftiwiz |
| Acc. | graftų | graftunz |
| Gen. | graftauz | graftiwǫ̂ |
| Dat. | graftiwi | graftumaz |
| Inst. | graftū | graftumiz |
| Voc. | graftu | graftiwiz |
Descendants
-
græft (Old English)
- græf, graf, grave (Middle English)
-
greft (Old Frisian)
- Grääft (Saterland Frisian)
- grêft (West Frisian)
-
*graft (Old Saxon)
-
graft, gracht (Middle Low German)
- Gracht (German Low German)
-
graft, gracht (Middle Low German)
-
*graft (Old Dutch)
-
gracht, graft, grecht, greft (Middle Dutch)
-
gracht (Dutch)
- grag (Afrikaans)
- Gracht (German)
-
gracht (Dutch)
-
gracht, graft, grecht, greft (Middle Dutch)
-
graft (Old High German)
-
graft, graht, *greht (Middle High German)
- Graft (German)
- Griecht, Gruecht (Luxembourgish)
-
graft, graht, *greht (Middle High German)
-
grǫftr (Old Norse)
- gröftur (Icelandic)
- grøft (Norwegian Bokmål)
- grøft (Norwegian Nynorsk)
-
grǫftr (Old Norse)
-
græft, grift, gruft (Old Danish)
- grøft (Danish)
-
græft, grift, gruft (Old Danish)
-
grǫptr (Old Norse)
- gröftur (Icelandic)
- grøft (Norwegian Bokmål)
- grøft (Norwegian Nynorsk)
-
grǫptr (Old Norse)
-
græft, grift, gruft (Old Danish)
- grøft (Danish)
-
græft, grift, gruft (Old Danish)