*graupijaną

Runic: ᚷᚱᚨᚢᛈᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣrɑu̯.pi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to groove, to make grooves

Etymology

From *greupaną (‘to cut up, grind’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargraupijōgraupijaų–
2nd singulargraupīsigraupijaisgraupī
3rd singulargraupīþigraupijaigraupijaþau
1st dualgraupijōsgraupijaiw–
2nd dualgraupijaþizgraupijaiþizgraupijaþiz
1st pluralgraupijamazgraupijaim–
2nd pluralgraupīþgraupijaiþgraupīþ
3rd pluralgraupijanþigraupijaingraupijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargraupijai–
2nd singulargraupijasaigraupijaisau
3rd singulargraupijaþaigraupijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgraupijanþaigraupijainþau
2nd pluralgraupijanþaigraupijainþau
3rd pluralgraupijanþaigraupijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargraupidǭgraupidēdį̄
2nd singulargraupidēzgraupidēdīz
3rd singulargraupidēgraupidēdī
1st dualgraupidēdūgraupidēdīw
2nd dualgraupidēdudizgraupidēdīdiz
1st pluralgraupidēdumgraupidēdīm
2nd pluralgraupidēdudgraupidēdīd
3rd pluralgraupidēdungraupidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
graupijaną graupijandz graupidaz

Find a form

Descendants

  • *graupijan (Proto-West Germanic)
    • *grōpian (Old Saxon)
      • grȫpen, grōpen (Middle Low German)
  • greypa (Old Norse)
    • greypa (Icelandic)
    • grøypa (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary