*grindō
Runic: ᚷᚱᛁᚾᛞᛟ Pronunciation: /ˈɣrin.dɔː/noun · feminine · ō-stem
Meanings
gravel; sand; pebbles
Etymology
From Proto-Indo-European *gʰrendʰ- (‘to crush’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | grindō | grindôz |
| Acc. | grindǭ | grindōz |
| Gen. | grindōz | grindǫ̂ |
| Dat. | grindōi | grindōmaz |
| Inst. | grindō | grindōmiz |
| Voc. | grindō | grindôz |
Descendants
- grinde (Old English)
-
*grind (Old Frisian)
- grint (West Frisian)
-
*grint (Old Frisian)
- grint (West Frisian)
-
*grind (Old Saxon)
-
grint (Middle Low German)
- Grind (German Low German)
-
grint (Middle Low German)
-
*grinda (Old Dutch)
-
grinde, grint (Middle Dutch)
-
grind (Dutch)
- grint (Afrikaans)
-
grind (Dutch)
-
grinde, grint (Middle Dutch)
-
grint (Old High German)
-
grint (Middle High German)
- Grind (German)
-
grint (Middle High German)
-
grient (Old High German)
-
grint (Middle High German)
- Grind (German)
-
grint (Middle High German)