*grunnitjaną

Runic: ᚷᚱᚢᚾᛁᛏᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣrun.nit.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to grunt
  2. to grin, show the teeth

Etymology

From *grunnōną + *-itjaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargrunnitjōgrunnitjaų–
2nd singulargrunnitisigrunnitjaisgrunniti
3rd singulargrunnitiþigrunnitjaigrunnitjaþau
1st dualgrunnitjōsgrunnitjaiw–
2nd dualgrunnitjaþizgrunnitjaiþizgrunnitjaþiz
1st pluralgrunnitjamazgrunnitjaim–
2nd pluralgrunnitiþgrunnitjaiþgrunnitiþ
3rd pluralgrunnitjanþigrunnitjaingrunnitjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargrunnitjai–
2nd singulargrunnitjasaigrunnitjaisau
3rd singulargrunnitjaþaigrunnitjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgrunnitjanþaigrunnitjainþau
2nd pluralgrunnitjanþaigrunnitjainþau
3rd pluralgrunnitjanþaigrunnitjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargrunnistǭgrunnistēdį̄
2nd singulargrunnistēzgrunnistēdīz
3rd singulargrunnistēgrunnistēdī
1st dualgrunnistēdūgrunnistēdīw
2nd dualgrunnistēdudizgrunnistēdīdiz
1st pluralgrunnistēdumgrunnistēdīm
2nd pluralgrunnistēdudgrunnistēdīd
3rd pluralgrunnistēdungrunnistēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
grunnitjaną grunnitjandz grunnitidaz

Find a form

Descendants

  • *grunnittjan (Proto-West Germanic)
    • *gryntan (Old English)
      • ongryntan (Old English)
  • *grunnittjan (Proto-West Germanic)
    • *gryntan (Old English)
      • grinten (Middle English)
        • grint (English)
  • *grynta (Old Norse)
    • grynte (Norwegian Bokmål)
    • grynte (Norwegian Nynorsk)
    • grymta (Swedish)
  • *grynta (Old Norse)
    • grynte (Old Danish)
      • grynte (Danish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary