*gullōną
Runic: ᚷᚢᛚᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣul.lɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to shout, sing
Etymology
From Pre-Germanic *gʰl̥néh₂-, a zero-grade iterative to *galaną, *gellaną (‘to yell’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | gullō | gullǭ | – |
| 2nd singular | gullōsi | gullōs | gullō |
| 3rd singular | gullōþi | gullō | gullōþau |
| 1st dual | gullōs | gullōw | – |
| 2nd dual | gullōþiz | gullōþiz | gullōþiz |
| 1st plural | gullōmaz | gullōm | – |
| 2nd plural | gullōþ | gullōþ | gullōþ |
| 3rd plural | gullōnþi | gullōn | gullōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gullōi | – |
| 2nd singular | gullōsai | gullōsau |
| 3rd singular | gullōþai | gullōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | gullōnþai | gullōnþau |
| 2nd plural | gullōnþai | gullōnþau |
| 3rd plural | gullōnþai | gullōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gullōdǭ | gullōdēdį̄ |
| 2nd singular | gullōdēz | gullōdēdīz |
| 3rd singular | gullōdē | gullōdēdī |
| 1st dual | gullōdēdū | gullōdēdīw |
| 2nd dual | gullōdēdudiz | gullōdēdīdiz |
| 1st plural | gullōdēdum | gullōdēdīm |
| 2nd plural | gullōdēdud | gullōdēdīd |
| 3rd plural | gullōdēdun | gullōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| gullōną | gullōndz | gullōdaz |
Descendants
-
*golla (Old Norse)
- golle (Norwegian)