*gōlijaną

Runic: ᚷᛟᛚᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣɔː.li.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to please, soothe, appease
  2. to greet

Etymology

From *gōlaz (‘pleasing, charming’) + *-janą, which is the vṛddhi gerundive of *galaną (‘to shout; to charm’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulargōlijōgōlijaų–
2nd singulargōlīsigōlijaisgōlī
3rd singulargōlīþigōlijaigōlijaþau
1st dualgōlijōsgōlijaiw–
2nd dualgōlijaþizgōlijaiþizgōlijaþiz
1st pluralgōlijamazgōlijaim–
2nd pluralgōlīþgōlijaiþgōlīþ
3rd pluralgōlijanþigōlijaingōlijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargōlijai–
2nd singulargōlijasaigōlijaisau
3rd singulargōlijaþaigōlijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralgōlijanþaigōlijainþau
2nd pluralgōlijanþaigōlijainþau
3rd pluralgōlijanþaigōlijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulargōlidǭgōlidēdį̄
2nd singulargōlidēzgōlidēdīz
3rd singulargōlidēgōlidēdī
1st dualgōlidēdūgōlidēdīw
2nd dualgōlidēdudizgōlidēdīdiz
1st pluralgōlidēdumgōlidēdīm
2nd pluralgōlidēdudgōlidēdīd
3rd pluralgōlidēdungōlidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
gōlijaną gōlijandz gōlidaz

Find a form

Descendants

  • *gōlijan (Proto-West Germanic)
    • gēla (Old Frisian)
    • guolen (Old High German)
  • gœla (Old Norse)
    • gæla (Icelandic)
  • 𐌲𐍉𐌻𐌾𐌰𐌽 (gōljan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary