*gōlijaną
Runic: ᚷᛟᛚᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɣɔː.li.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to please, soothe, appease
- to greet
Etymology
From *gōlaz (‘pleasing, charming’) + *-janą, which is the vṛddhi gerundive of *galaną (‘to shout; to charm’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | gōlijō | gōlijaų | – |
| 2nd singular | gōlīsi | gōlijais | gōlī |
| 3rd singular | gōlīþi | gōlijai | gōlijaþau |
| 1st dual | gōlijōs | gōlijaiw | – |
| 2nd dual | gōlijaþiz | gōlijaiþiz | gōlijaþiz |
| 1st plural | gōlijamaz | gōlijaim | – |
| 2nd plural | gōlīþ | gōlijaiþ | gōlīþ |
| 3rd plural | gōlijanþi | gōlijain | gōlijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gōlijai | – |
| 2nd singular | gōlijasai | gōlijaisau |
| 3rd singular | gōlijaþai | gōlijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | gōlijanþai | gōlijainþau |
| 2nd plural | gōlijanþai | gōlijainþau |
| 3rd plural | gōlijanþai | gōlijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | gōlidǭ | gōlidēdį̄ |
| 2nd singular | gōlidēz | gōlidēdīz |
| 3rd singular | gōlidē | gōlidēdī |
| 1st dual | gōlidēdū | gōlidēdīw |
| 2nd dual | gōlidēdudiz | gōlidēdīdiz |
| 1st plural | gōlidēdum | gōlidēdīm |
| 2nd plural | gōlidēdud | gōlidēdīd |
| 3rd plural | gōlidēdun | gōlidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| gōlijaną | gōlijandz | gōlidaz |
Descendants
-
*gōlijan (Proto-West Germanic)
- gēla (Old Frisian)
- guolen (Old High German)
-
gœla (Old Norse)
- gæla (Icelandic)
- 𐌲𐍉𐌻𐌾𐌰𐌽 (gōljan) (Gothic)