*gōmô
Runic: ᚷᛟᛗᛟ Pronunciation: /ˈɣɔː.mɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
gum, palate
Etymology
From Proto-Indo-European *ǵʰeh₂- (‘to yawn, gape’) via a -w- extension. Early Germanic -ōw- developed into -ō- only in open syllables, being shortened to -au- in closed syllables, resulting in the oblique form *gaumn-, whence the Old High German variant. Related to Lithuanian gomurỹs (‘palate’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | gōmô | gōmaniz |
| Acc. | gōmanų | gōmanunz |
| Gen. | gōminiz | gōmanǫ̂ |
| Dat. | gōmini | gōmammaz |
| Inst. | gōminē | gōmammiz |
| Voc. | gōmô | gōmaniz |
Descendants
-
*gōmō (Proto-West Germanic)
-
gōma (Old English)
-
gome, goome, gomme, gumme (Middle English)
- gum, goom (English)
- goom, geem, gum (Scots)
-
gome, goome, gomme, gumme (Middle English)
-
gōma (Old English)
-
*gōmō (Proto-West Germanic)
-
guomo (Old High German)
-
guome, guom (Middle High German)
- Gumm (Luxembourgish)
- גומען (gumen) (Yiddish)
-
guome, guom (Middle High German)
-
guomo (Old High German)
-
*gōmō (Proto-West Germanic)
-
*gōmo (Old Saxon)
-
gume (Middle Low German)
- gume (Low German)
-
gume (Middle Low German)
-
*gōmo (Old Saxon)
-
gómr (Old Norse)
- gómur, gómi (Faroese)
- gómur (Icelandic)
- gom, gomme (Norwegian)
- gomæn (Old Danish)
-
gómr (Old Norse)
-
gōme, gōma (Old Swedish)
- gom, gomme, goma (Swedish)
-
gōme, gōma (Old Swedish)
-
gómi (Old Norse)
- gómur, gómi (Faroese)
- gómur (Icelandic)
- gom, gomme (Norwegian)
- gomæn (Old Danish)
-
gómi (Old Norse)
-
gōme, gōma (Old Swedish)
- gom, gomme, goma (Swedish)
-
gōme, gōma (Old Swedish)
- *kuomē (Proto-Samic)