*haglōną
Runic: ᚺᚨᚷᛚᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑɣ.lɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to hail
Etymology
From *haglaz (‘hail’) + *-ōną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | haglō | haglǭ | – |
| 2nd singular | haglōsi | haglōs | haglō |
| 3rd singular | haglōþi | haglō | haglōþau |
| 1st dual | haglōs | haglōw | – |
| 2nd dual | haglōþiz | haglōþiz | haglōþiz |
| 1st plural | haglōmaz | haglōm | – |
| 2nd plural | haglōþ | haglōþ | haglōþ |
| 3rd plural | haglōnþi | haglōn | haglōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | haglōi | – |
| 2nd singular | haglōsai | haglōsau |
| 3rd singular | haglōþai | haglōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | haglōnþai | haglōnþau |
| 2nd plural | haglōnþai | haglōnþau |
| 3rd plural | haglōnþai | haglōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | haglōdǭ | haglōdēdį̄ |
| 2nd singular | haglōdēz | haglōdēdīz |
| 3rd singular | haglōdē | haglōdēdī |
| 1st dual | haglōdēdū | haglōdēdīw |
| 2nd dual | haglōdēdudiz | haglōdēdīdiz |
| 1st plural | haglōdēdum | haglōdēdīm |
| 2nd plural | haglōdēdud | haglōdēdīd |
| 3rd plural | haglōdēdun | haglōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| haglōną | haglōndz | haglōdaz |
Descendants
-
*haglōn (Proto-West Germanic)
-
*hagalon (Old Dutch)
-
hagelen (Middle Dutch)
-
hagelen (Dutch)
- hagelje (West Frisian)
-
hagelen (Dutch)
-
hagelen (Middle Dutch)
-
*hagalon (Old Dutch)
-
*haglōn (Proto-West Germanic)
-
hagalian (Old English)
-
hailen (Middle English)
- hail (English)
-
hailen (Middle English)
-
hagalian (Old English)
-
*haglōn (Proto-West Germanic)
-
*heilia (Old Frisian)
- hailje (Saterland Frisian)
- heilje (West Frisian)
-
*heilia (Old Frisian)
-
*haglōn (Proto-West Germanic)
-
*hagalōn (Old High German)
-
hagelen (Middle High German)
- hageln (German)
-
hagelen (Middle High German)
-
*hagalōn (Old High German)
-
*haglōn (Proto-West Germanic)
-
*hagalōn (Old Saxon)
-
hagelen (Middle Low German)
- hageln (German Low German)
-
hagelen (Middle Low German)
-
*hagalōn (Old Saxon)
-
*hagla (Old Norse)
- hagle (Danish)
- hegla (Faroese)
- hagla (Icelandic)
- hagle (Norwegian Bokmål)
- hagle, hagla (Norwegian Nynorsk)
- hagla (Swedish)
-
hegla (Old Norse)
- hagle (Danish)
- hegla (Faroese)
- hagla (Icelandic)
- hagle (Norwegian Bokmål)
- hagle, hagla (Norwegian Nynorsk)
- hagla (Swedish)