*haiþinaz²
Runic: ᚺᚨᛁᚦᛁᚾᚨᛉ Pronunciation: /ˈxɑi̯.θi.nɑz/adjective · a-stem
Meanings
from or of uncultivated land
Etymology
From *haiþī (‘heath; untilled land’) + *-īnaz (‘made of; having the characteristics of’). Originally presumed to be of Christian origin, however the word is attested by Ptolemy long before Christianity had spread among the Germanic peoples.
Declension
Strong declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | haiþinaz | haiþinō | haiþiną, -at, -atō | haiþinai | haiþinôz | haiþinō |
| Acc. | haiþinanǭ | haiþinǭ | haiþiną, -at, -atō | haiþinanz | haiþinōz | haiþinō |
| Gen. | haiþinas, haiþinis | haiþinaizōz | haiþinas, haiþinis | haiþinaizǫ̂ | haiþinaizǫ̂ | haiþinaizǫ̂ |
| Dat. | haiþinammai | haiþinaizōi | haiþinammai | haiþinaimaz | haiþinaimaz | haiþinaimaz |
| Inst. | haiþinanō | haiþinaizō | haiþinanō | haiþinaimiz | haiþinaimiz | haiþinaimiz |
Weak declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | haiþinô | haiþinǭ | haiþinô | haiþinaniz | haiþinōniz | haiþinōnō |
| Acc. | haiþinanų | haiþinōnų | haiþinô | haiþinanunz | haiþinōnunz | haiþinōnō |
| Gen. | haiþininiz | haiþinōniz | haiþininiz | haiþinanǫ̂ | haiþinōnǫ̂ | haiþinanǫ̂ |
| Dat. | haiþinini | haiþinōni | haiþinini | haiþinammaz | haiþinōmaz | haiþinammaz |
| Inst. | haiþininē | haiþinōnē | haiþininē | haiþinammiz | haiþinōmiz | haiþinammiz |
Descendants
-
*haiþin (Proto-West Germanic)
-
hǣþen, hǣðen (Old English)
-
hethen (Middle English)
- heathen (English)
- haithen (Scots)
-
hethen (Middle English)
-
hǣþen, hǣðen (Old English)
-
heiðinn (Old Norse)
- heiðinn (Icelandic)
-
heiðinn (Old Norse)
-
hedensk (Danish)
- hedensk (Norwegian Bokmål)
-
hedensk (Danish)
-
heiðinn (Old Norse)
-
heþin (Old Swedish)
- heden (Swedish)
-
heþin (Old Swedish)