*haiþinaz²

Runic: ᚺᚨᛁᚦᛁᚾᚨᛉ Pronunciation: /ˈxɑi̯.θi.nɑz/

adjective · a-stem

Meanings

from or of uncultivated land

Etymology

From *haiþī (‘heath; untilled land’) + *-īnaz (‘made of; having the characteristics of’). Originally presumed to be of Christian origin, however the word is attested by Ptolemy long before Christianity had spread among the Germanic peoples.

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.haiþinazhaiþinōhaiþiną, -at, -atōhaiþinaihaiþinôzhaiþinō
Acc.haiþinanǭhaiþinǭhaiþiną, -at, -atōhaiþinanzhaiþinōzhaiþinō
Gen.haiþinas, haiþinishaiþinaizōzhaiþinas, haiþinishaiþinaizǫ̂haiþinaizǫ̂haiþinaizǫ̂
Dat.haiþinammaihaiþinaizōihaiþinammaihaiþinaimazhaiþinaimazhaiþinaimaz
Inst.haiþinanōhaiþinaizōhaiþinanōhaiþinaimizhaiþinaimizhaiþinaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.haiþinôhaiþinǭhaiþinôhaiþinanizhaiþinōnizhaiþinōnō
Acc.haiþinanųhaiþinōnųhaiþinôhaiþinanunzhaiþinōnunzhaiþinōnō
Gen.haiþininizhaiþinōnizhaiþininizhaiþinanǫ̂haiþinōnǫ̂haiþinanǫ̂
Dat.haiþininihaiþinōnihaiþininihaiþinammazhaiþinōmazhaiþinammaz
Inst.haiþininēhaiþinōnēhaiþininēhaiþinammizhaiþinōmizhaiþinammiz

Find a form

Descendants

  • *haiþin (Proto-West Germanic)
    • hǣþen, hǣðen (Old English)
      • hethen (Middle English)
        • heathen (English)
        • haithen (Scots)
  • heiðinn (Old Norse)
    • heiðinn (Icelandic)
  • heiðinn (Old Norse)
    • hedensk (Danish)
      • hedensk (Norwegian Bokmål)
  • heiðinn (Old Norse)
    • heþin (Old Swedish)
      • heden (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary