*halô
Runic: ᚺᚨᛚᛟ Pronunciation: /ˈxɑ.lɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
tail; appendage
Etymology
From Proto-Indo-European *kel-.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | halô | halaniz |
| Acc. | halanų | halanunz |
| Gen. | haliniz | halanǫ̂ |
| Dat. | halini | halammaz |
| Inst. | halinē | halammiz |
| Voc. | halô | halaniz |
Descendants
-
hali (Old Norse)
- hale (Danish)
- hali (Faroese)
- hali (Icelandic)
- hale (Norwegian Bokmål)
- hale (Norwegian Nynorsk)
- halin, halen, haalie (Scots)