*halþōną
Runic: ᚺᚨᛚᚦᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑl.θɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to make incline, tilt, incline
Etymology
From *halþaz (‘sloping, inclined’) + *-ōną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | halþō | halþǭ | – |
| 2nd singular | halþōsi | halþōs | halþō |
| 3rd singular | halþōþi | halþō | halþōþau |
| 1st dual | halþōs | halþōw | – |
| 2nd dual | halþōþiz | halþōþiz | halþōþiz |
| 1st plural | halþōmaz | halþōm | – |
| 2nd plural | halþōþ | halþōþ | halþōþ |
| 3rd plural | halþōnþi | halþōn | halþōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | halþōi | – |
| 2nd singular | halþōsai | halþōsau |
| 3rd singular | halþōþai | halþōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | halþōnþai | halþōnþau |
| 2nd plural | halþōnþai | halþōnþau |
| 3rd plural | halþōnþai | halþōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | halþōdǭ | halþōdēdį̄ |
| 2nd singular | halþōdēz | halþōdēdīz |
| 3rd singular | halþōdē | halþōdēdī |
| 1st dual | halþōdēdū | halþōdēdīw |
| 2nd dual | halþōdēdudiz | halþōdēdīdiz |
| 1st plural | halþōdēdum | halþōdēdīm |
| 2nd plural | halþōdēdud | halþōdēdīd |
| 3rd plural | halþōdēdun | halþōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| halþōną | halþōndz | halþōdaz |
Descendants
-
*halþōn (Proto-West Germanic)
-
haldōn (Old High German)
- halden (Middle High German)
-
haldōn (Old High German)
-
halla (Old Norse)
- halla (Icelandic)