*hamalōną

Runic: ᚺᚨᛗᚨᛚᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑ.mɑ.lɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to mutilate

Etymology

From *hamalaz (‘mutilated’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhamalōhamalǭ–
2nd singularhamalōsihamalōshamalō
3rd singularhamalōþihamalōhamalōþau
1st dualhamalōshamalōw–
2nd dualhamalōþizhamalōþizhamalōþiz
1st pluralhamalōmazhamalōm–
2nd pluralhamalōþhamalōþhamalōþ
3rd pluralhamalōnþihamalōnhamalōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhamalōi–
2nd singularhamalōsaihamalōsau
3rd singularhamalōþaihamalōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhamalōnþaihamalōnþau
2nd pluralhamalōnþaihamalōnþau
3rd pluralhamalōnþaihamalōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhamalōdǭhamalōdēdį̄
2nd singularhamalōdēzhamalōdēdīz
3rd singularhamalōdēhamalōdēdī
1st dualhamalōdēdūhamalōdēdīw
2nd dualhamalōdēdudizhamalōdēdīdiz
1st pluralhamalōdēdumhamalōdēdīm
2nd pluralhamalōdēdudhamalōdēdīd
3rd pluralhamalōdēdunhamalōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hamalōną hamalōndz hamalōdaz

Find a form

Descendants

  • *hamalōn (Proto-West Germanic)
    • hamelian (Old English)
    • homelia (Old Frisian)
  • *hamalōn (Proto-West Germanic)
    • hamalōn (Old High German)
      • hamelen, hemelen (Middle High German)
        • hammeln, hämmeln (German)
  • hamla (Old Norse)
    • hamla (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary