*handubanô
Runic: ᚺᚨᚾᛞᚢᛒᚨᚾᛟ Pronunciation: /ˈxɑn.du.bɑ.nɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
One who slays or murders another by hand; a murderer
Etymology
From *handuz + *banô.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | handubanô | handubananiz |
| Acc. | handubananų | handubananunz |
| Gen. | handubaniniz | handubananǫ̂ |
| Dat. | handubanini | handubanammaz |
| Inst. | handubaninē | handubanammiz |
| Voc. | handubanô | handubananiz |
Descendants
- handbana (Old English)
- handbona (Old English)
- handbano (Old Saxon)
-
handbani (Old Norse)
- handbani (Icelandic)