*hantijaną
Runic: ᚺᚨᚾᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑn.ti.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to fit
- to pursue, follow
Etymology
From *hinþaną (‘to reach, attain’) + *-janą (‘causative suffix’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hantijō | hantijaų | – |
| 2nd singular | hantīsi | hantijais | hantī |
| 3rd singular | hantīþi | hantijai | hantijaþau |
| 1st dual | hantijōs | hantijaiw | – |
| 2nd dual | hantijaþiz | hantijaiþiz | hantijaþiz |
| 1st plural | hantijamaz | hantijaim | – |
| 2nd plural | hantīþ | hantijaiþ | hantīþ |
| 3rd plural | hantijanþi | hantijain | hantijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hantijai | – |
| 2nd singular | hantijasai | hantijaisau |
| 3rd singular | hantijaþai | hantijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hantijanþai | hantijainþau |
| 2nd plural | hantijanþai | hantijainþau |
| 3rd plural | hantijanþai | hantijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hantidǭ | hantidēdį̄ |
| 2nd singular | hantidēz | hantidēdīz |
| 3rd singular | hantidē | hantidēdī |
| 1st dual | hantidēdū | hantidēdīw |
| 2nd dual | hantidēdudiz | hantidēdīdiz |
| 1st plural | hantidēdum | hantidēdīm |
| 2nd plural | hantidēdud | hantidēdīd |
| 3rd plural | hantidēdun | hantidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hantijaną | hantijandz | hantidaz |
Descendants
-
*hantijan (Proto-West Germanic)
-
hentan (Old English)
-
henten, hinten (Middle English)
- hent, hint (English)
- hent, hynt, hint (Scots)
-
henten, hinten (Middle English)
-
hentan (Old English)
-
henta (Old Norse)
- henta (Icelandic)