*harjamann-
Runic: ᚺᚨᚱᛃᚨᛗᚨᚾ- Pronunciation: /ˈxɑr.jɑ.ˌmɑnn/noun · masculine · consonant stem
Meanings
warrior, soldier
Etymology
From *harjaz (‘army’) + *mann- (‘man’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | harjamann-, harjamanô, harjamannô | harjamanniz |
| Acc. | harjamannų | harjamannunz |
| Gen. | harjamanniz | harjamannǫ̂ |
| Dat. | harjamanni | harjamannumaz |
| Inst. | harjamannē | harjamannumiz |
| Voc. | harjamann | harjamanniz |
Descendants
- heremann (Old English)
- herman (Middle Dutch)
-
heriman (Old High German)
- Heermann (German)
-
hermaðr (Old Norse)
- hermaður (Icelandic)