*haugaz

Runic: ᚺᚨᚢᚷᚨᛉ Pronunciation: /ˈxɑu̯.ɣɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

height; hill

Etymology

From Proto-Indo-European *kowk-ó-s (with Verner's law in effect on the second *-k-), from *kewk- (‘hill, elevation’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.haugazhaugōz, haugōs
Acc.haugąhauganz
Gen.haugas, haugishaugǫ̂
Dat.haugaihaugamaz
Inst.haugōhaugamiz
Voc.haughaugōz, haugōs

Find a form

Descendants

  • *haug (Proto-West Germanic)
    • (in compounds: steinenhoug, marchoug
      • houc (Middle High German)
  • *haug (Proto-West Germanic)
    • (in compounds: steinenhoug, marchoug
      • hogil (Middle High German)
        • Hügel (German)
  • *haug (Proto-West Germanic)
    • hoge (Old French)
      • ahoge, ahuge (Old French)
        • huge (Middle English)
          • huge (English)
          • huge, hudge (Scots)
  • *haug (Proto-West Germanic)
    • houg (Old High German)
      • houc (Middle High German)
  • *haug (Proto-West Germanic)
    • houg (Old High German)
      • hogil (Middle High German)
        • Hügel (German)
  • *haug (Proto-West Germanic)
    • *hōg (Old Saxon)
      • hôch, hö̂ (Middle Low German)
        • Hooch, Hööch (German Low German)
  • *haug (Proto-West Germanic)
    • *hōg (Old Saxon)
      • hö̂chil (Middle Low German)
        • hö̂chillîn, hö̂chilîn (Middle Low German)
  • haugr (Old Norse)
    • heygur, heyggjur (Faroese)
    • haugur (Icelandic)
    • haug (Norwegian Bokmål)
    • haug (Norwegian Nynorsk)
  • haugr (Old Norse)
    • houȝ, hogh, hoo (Middle English)
      • hough, hoe, how, howe (English)
      • hog, howe, how (Scots)
  • haugr (Old Norse)
    • høgh (Old Danish)
      • høg, høw (Middle Danish)
        • høj (Danish)
          • høy (Norwegian Bokmål)
  • haugr (Old Norse)
    • hø̄gher (Old Swedish)
      • hög (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary