*hauhijaną

Runic: ᚺᚨᚢᚺᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɑu̯.xi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to make high; to raise, exalt

Etymology

From *hauhaz (‘high’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhauhijōhauhijaų–
2nd singularhauhīsihauhijaishauhī
3rd singularhauhīþihauhijaihauhijaþau
1st dualhauhijōshauhijaiw–
2nd dualhauhijaþizhauhijaiþizhauhijaþiz
1st pluralhauhijamazhauhijaim–
2nd pluralhauhīþhauhijaiþhauhīþ
3rd pluralhauhijanþihauhijainhauhijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhauhijai–
2nd singularhauhijasaihauhijaisau
3rd singularhauhijaþaihauhijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhauhijanþaihauhijainþau
2nd pluralhauhijanþaihauhijainþau
3rd pluralhauhijanþaihauhijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhauhidǭhauhidēdį̄
2nd singularhauhidēzhauhidēdīz
3rd singularhauhidēhauhidēdī
1st dualhauhidēdūhauhidēdīw
2nd dualhauhidēdudizhauhidēdīdiz
1st pluralhauhidēdumhauhidēdīm
2nd pluralhauhidēdudhauhidēdīd
3rd pluralhauhidēdunhauhidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hauhijaną hauhijandz hauhidaz

Find a form

Descendants

  • *hauhijan (Proto-West Germanic)
    • heia (Old Frisian)
  • *hauhijan (Proto-West Germanic)
    • *hōen (Old Dutch)
      • hogen (Middle Dutch)
        • hogen (Dutch)
  • *hauhijan (Proto-West Germanic)
    • hēan (Old English)
      • heien (Middle English)
        • high (English)
        • heighed (Yola)
  • *hauhijan (Proto-West Germanic)
    • hōhen (Old High German)
      • höhen (Middle High German)
        • höhen (German)
  • *hauhijan (Proto-West Germanic)
    • ? (Old Saxon)
      • hȫgen (Middle Low German)
  • 𐌷𐌰𐌿𐌷𐌾𐌰𐌽 (hauhjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary