*hnabaną
Runic: ᚺᚾᚨᛒᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxnɑ.βɑ.nɑ̃/verb · Strong class 6
Meanings
to cut, to chop
Etymology
From Proto-Indo-European *knebʰ-. Related to Lithuanian knabt and Latvian knābt (‘to peck, to rip’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hnabō | hnabaų | – |
| 2nd singular | hnabizi | hnabaiz | hnab |
| 3rd singular | hnabidi | hnabai | hnabadau |
| 1st dual | hnabōz | hnabaiw | – |
| 2nd dual | hnabadiz | hnabaidiz | hnabadiz |
| 1st plural | hnabamaz | hnabaim | – |
| 2nd plural | hnabid | hnabaid | hnabid |
| 3rd plural | hnabandi | hnabain | hnabandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hnabai | – |
| 2nd singular | hnabazai | hnabaizau |
| 3rd singular | hnabadai | hnabaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hnabandai | hnabaindau |
| 2nd plural | hnabandai | hnabaindau |
| 3rd plural | hnabandai | hnabaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hnōb | hnōbį̄ |
| 2nd singular | hnōft | hnōbīz |
| 3rd singular | hnōb | hnōbī |
| 1st dual | hnōbū | hnōbīw |
| 2nd dual | hnōbudiz | hnōbīdiz |
| 1st plural | hnōbum | hnōbīm |
| 2nd plural | hnōbud | hnōbīd |
| 3rd plural | hnōbun | hnōbīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hnabaną | hnabandz | hnabanaz |
Descendants
- hnafa (Old Norse)