*hnaisijaną

Runic: ᚺᚾᚨᛁᛊᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxnɑi̯.si.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to shame, to disgrace

Etymology

From *hnaisō (‘disgrace, shame’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhnaisijōhnaisijaų–
2nd singularhnaisīsihnaisijaishnaisī
3rd singularhnaisīþihnaisijaihnaisijaþau
1st dualhnaisijōshnaisijaiw–
2nd dualhnaisijaþizhnaisijaiþizhnaisijaþiz
1st pluralhnaisijamazhnaisijaim–
2nd pluralhnaisīþhnaisijaiþhnaisīþ
3rd pluralhnaisijanþihnaisijainhnaisijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhnaisijai–
2nd singularhnaisijasaihnaisijaisau
3rd singularhnaisijaþaihnaisijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhnaisijanþaihnaisijainþau
2nd pluralhnaisijanþaihnaisijainþau
3rd pluralhnaisijanþaihnaisijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhnaisidǭhnaisidēdį̄
2nd singularhnaisidēzhnaisidēdīz
3rd singularhnaisidēhnaisidēdī
1st dualhnaisidēdūhnaisidēdīw
2nd dualhnaisidēdudizhnaisidēdīdiz
1st pluralhnaisidēdumhnaisidēdīm
2nd pluralhnaisidēdudhnaisidēdīd
3rd pluralhnaisidēdunhnaisidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hnaisijaną hnaisijandz hnaisidaz

Find a form

Descendants

  • *hnaisijan (Proto-West Germanic)
    • *neisen (Old High German)
      • neisen (Middle High German)
  • hneisa (Old Norse)
    • hneisa (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary