*hnaisijaną
Runic: ᚺᚾᚨᛁᛊᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxnɑi̯.si.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to shame, to disgrace
Etymology
From *hnaisō (‘disgrace, shame’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hnaisijō | hnaisijaų | – |
| 2nd singular | hnaisīsi | hnaisijais | hnaisī |
| 3rd singular | hnaisīþi | hnaisijai | hnaisijaþau |
| 1st dual | hnaisijōs | hnaisijaiw | – |
| 2nd dual | hnaisijaþiz | hnaisijaiþiz | hnaisijaþiz |
| 1st plural | hnaisijamaz | hnaisijaim | – |
| 2nd plural | hnaisīþ | hnaisijaiþ | hnaisīþ |
| 3rd plural | hnaisijanþi | hnaisijain | hnaisijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hnaisijai | – |
| 2nd singular | hnaisijasai | hnaisijaisau |
| 3rd singular | hnaisijaþai | hnaisijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hnaisijanþai | hnaisijainþau |
| 2nd plural | hnaisijanþai | hnaisijainþau |
| 3rd plural | hnaisijanþai | hnaisijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hnaisidǭ | hnaisidēdį̄ |
| 2nd singular | hnaisidēz | hnaisidēdīz |
| 3rd singular | hnaisidē | hnaisidēdī |
| 1st dual | hnaisidēdū | hnaisidēdīw |
| 2nd dual | hnaisidēdudiz | hnaisidēdīdiz |
| 1st plural | hnaisidēdum | hnaisidēdīm |
| 2nd plural | hnaisidēdud | hnaisidēdīd |
| 3rd plural | hnaisidēdun | hnaisidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hnaisijaną | hnaisijandz | hnaisidaz |
Descendants
-
*hnaisijan (Proto-West Germanic)
-
*neisen (Old High German)
- neisen (Middle High German)
-
*neisen (Old High German)
-
hneisa (Old Norse)
- hneisa (Icelandic)