*hraiwą

Runic: ᚺᚱᚨᛁᚹᚨ Pronunciation: /ˈxrɑi̯.wɑ̃/

noun · neuter · a-stem

Meanings

body, corpse, carcass

Etymology

From Pre-Proto-Germanic *krow-yóm (by metathesis), derived from Proto-Indo-European *kréwh₂s (‘blood (outside of the body)’), root noun of Proto-Indo-European *krewh₂-.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.hraiwąhraiwō
Acc.hraiwąhraiwō
Gen.hraiwas, hraiwishraiwǫ̂
Dat.hraiwaihraiwamaz
Inst.hraiwōhraiwamiz
Voc.hraiwąhraiwō

Find a form

Descendants

  • hrāw (Old English)
  • hrā (Old English)
  • hrǣw (Old English)
  • hrēu (Old Saxon)
  • hrēo (Old Saxon)
  • ? (Old Dutch)
    • ree (Middle Dutch)
      • reeuw (Dutch)
  • *rēo (Old High German)
    • rē (Middle High German)
  • hræ (Old Norse)
    • ræ (Faroese)
    • hræ (Icelandic)
  • 𐌷𐍂𐌰𐌹𐍅𐌰𐌳𐌿𐌱𐍉 (hraiwadubō) (Gothic)
  • *räivä (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary