*hraiwą
Runic: ᚺᚱᚨᛁᚹᚨ Pronunciation: /ˈxrɑi̯.wɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
body, corpse, carcass
Etymology
From Pre-Proto-Germanic *krow-yóm (by metathesis), derived from Proto-Indo-European *kréwh₂s (‘blood (outside of the body)’), root noun of Proto-Indo-European *krewh₂-.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hraiwą | hraiwō |
| Acc. | hraiwą | hraiwō |
| Gen. | hraiwas, hraiwis | hraiwǫ̂ |
| Dat. | hraiwai | hraiwamaz |
| Inst. | hraiwō | hraiwamiz |
| Voc. | hraiwą | hraiwō |
Descendants
- hrāw (Old English)
- hrā (Old English)
- hrǣw (Old English)
- hrēu (Old Saxon)
- hrēo (Old Saxon)
-
? (Old Dutch)
-
ree (Middle Dutch)
- reeuw (Dutch)
-
ree (Middle Dutch)
-
*rēo (Old High German)
- rē (Middle High German)
-
hræ (Old Norse)
- ræ (Faroese)
- hræ (Icelandic)
- 𐌷𐍂𐌰𐌹𐍅𐌰𐌳𐌿𐌱𐍉 (hraiwadubō) (Gothic)
- *räivä (Proto-Finnic)