*hriþōną
Runic: ᚺᚱᛁᚦᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxri.θɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to tremble
- to shiver
- to have a fever
Etymology
From *hriþiz (‘shivers, fever’) + *-ōną. Compare also West Germanic *hrīþēn - *hrīþōn, which displays the full ablaut grade.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hriþō | hriþǭ | – |
| 2nd singular | hriþōsi | hriþōs | hriþō |
| 3rd singular | hriþōþi | hriþō | hriþōþau |
| 1st dual | hriþōs | hriþōw | – |
| 2nd dual | hriþōþiz | hriþōþiz | hriþōþiz |
| 1st plural | hriþōmaz | hriþōm | – |
| 2nd plural | hriþōþ | hriþōþ | hriþōþ |
| 3rd plural | hriþōnþi | hriþōn | hriþōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hriþōi | – |
| 2nd singular | hriþōsai | hriþōsau |
| 3rd singular | hriþōþai | hriþōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hriþōnþai | hriþōnþau |
| 2nd plural | hriþōnþai | hriþōnþau |
| 3rd plural | hriþōnþai | hriþōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hriþōdǭ | hriþōdēdį̄ |
| 2nd singular | hriþōdēz | hriþōdēdīz |
| 3rd singular | hriþōdē | hriþōdēdī |
| 1st dual | hriþōdēdū | hriþōdēdīw |
| 2nd dual | hriþōdēdudiz | hriþōdēdīdiz |
| 1st plural | hriþōdēdum | hriþōdēdīm |
| 2nd plural | hriþōdēdud | hriþōdēdīd |
| 3rd plural | hriþōdēdun | hriþōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hriþōną | hriþōndz | hriþōdaz |
Descendants
-
*hriþōn (Proto-West Germanic)
- hriþian (Old English)
-
riða (Old Norse)
- riða (Faroese)
- riða (Icelandic)