*hrēkijaną
Runic: ᚺᚱᛖᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxrɛː.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to spit
- to clear the throat
Etymology
From *hrēką (‘saliva, snot’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hrēkijō | hrēkijaų | – |
| 2nd singular | hrēkīsi | hrēkijais | hrēkī |
| 3rd singular | hrēkīþi | hrēkijai | hrēkijaþau |
| 1st dual | hrēkijōs | hrēkijaiw | – |
| 2nd dual | hrēkijaþiz | hrēkijaiþiz | hrēkijaþiz |
| 1st plural | hrēkijamaz | hrēkijaim | – |
| 2nd plural | hrēkīþ | hrēkijaiþ | hrēkīþ |
| 3rd plural | hrēkijanþi | hrēkijain | hrēkijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hrēkijai | – |
| 2nd singular | hrēkijasai | hrēkijaisau |
| 3rd singular | hrēkijaþai | hrēkijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hrēkijanþai | hrēkijainþau |
| 2nd plural | hrēkijanþai | hrēkijainþau |
| 3rd plural | hrēkijanþai | hrēkijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hrēkidǭ | hrēkidēdį̄ |
| 2nd singular | hrēkidēz | hrēkidēdīz |
| 3rd singular | hrēkidē | hrēkidēdī |
| 1st dual | hrēkidēdū | hrēkidēdīw |
| 2nd dual | hrēkidēdudiz | hrēkidēdīdiz |
| 1st plural | hrēkidēdum | hrēkidēdīm |
| 2nd plural | hrēkidēdud | hrēkidēdīd |
| 3rd plural | hrēkidēdun | hrēkidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hrēkijaną | hrēkijandz | hrēkidaz |
Descendants
-
*hrākijan (Proto-West Germanic)
-
hrǣċan (Old English)
-
hræcen, *rechen (Middle English)
- retch (English)
-
hræcen, *rechen (Middle English)
-
hrǣċan (Old English)
-
*hrākijan (Proto-West Germanic)
-
hrǣċan (Old English)
-
āhrǣċan (Old English)
- arechen (Middle English)
-
āhrǣċan (Old English)
-
hrǣċan (Old English)
-
hrækja (Old Norse)
- hrækja (Icelandic)
- rækja (Norwegian Nynorsk)