*hrēkijaną

Runic: ᚺᚱᛖᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxrɛː.ki.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to spit
  2. to clear the throat

Etymology

From *hrēką (‘saliva, snot’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhrēkijōhrēkijaų–
2nd singularhrēkīsihrēkijaishrēkī
3rd singularhrēkīþihrēkijaihrēkijaþau
1st dualhrēkijōshrēkijaiw–
2nd dualhrēkijaþizhrēkijaiþizhrēkijaþiz
1st pluralhrēkijamazhrēkijaim–
2nd pluralhrēkīþhrēkijaiþhrēkīþ
3rd pluralhrēkijanþihrēkijainhrēkijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhrēkijai–
2nd singularhrēkijasaihrēkijaisau
3rd singularhrēkijaþaihrēkijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhrēkijanþaihrēkijainþau
2nd pluralhrēkijanþaihrēkijainþau
3rd pluralhrēkijanþaihrēkijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhrēkidǭhrēkidēdį̄
2nd singularhrēkidēzhrēkidēdīz
3rd singularhrēkidēhrēkidēdī
1st dualhrēkidēdūhrēkidēdīw
2nd dualhrēkidēdudizhrēkidēdīdiz
1st pluralhrēkidēdumhrēkidēdīm
2nd pluralhrēkidēdudhrēkidēdīd
3rd pluralhrēkidēdunhrēkidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hrēkijaną hrēkijandz hrēkidaz

Find a form

Descendants

  • *hrākijan (Proto-West Germanic)
    • hrǣċan (Old English)
      • hræcen, *rechen (Middle English)
        • retch (English)
  • *hrākijan (Proto-West Germanic)
    • hrǣċan (Old English)
      • āhrǣċan (Old English)
        • arechen (Middle English)
  • hrækja (Old Norse)
    • hrækja (Icelandic)
    • rækja (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary