*hrīnaną
Runic: ᚺᚱᛁᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxriː.nɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to touch, brush (against), make contact (with), graze
Etymology
From Proto-Indo-European *krey- (‘to strip, touch’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hrīnō | hrīnaų | – |
| 2nd singular | hrīnizi | hrīnaiz | hrīn |
| 3rd singular | hrīnidi | hrīnai | hrīnadau |
| 1st dual | hrīnōz | hrīnaiw | – |
| 2nd dual | hrīnadiz | hrīnaidiz | hrīnadiz |
| 1st plural | hrīnamaz | hrīnaim | – |
| 2nd plural | hrīnid | hrīnaid | hrīnid |
| 3rd plural | hrīnandi | hrīnain | hrīnandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hrīnai | – |
| 2nd singular | hrīnazai | hrīnaizau |
| 3rd singular | hrīnadai | hrīnaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hrīnandai | hrīnaindau |
| 2nd plural | hrīnandai | hrīnaindau |
| 3rd plural | hrīnandai | hrīnaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hrain | hrinį̄ |
| 2nd singular | hraint | hrinīz |
| 3rd singular | hrain | hrinī |
| 1st dual | hrinū | hrinīw |
| 2nd dual | hrinudiz | hrinīdiz |
| 1st plural | hrinum | hrinīm |
| 2nd plural | hrinud | hrinīd |
| 3rd plural | hrinun | hrinīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hrīnaną | hrīnandz | hrinanaz |
Descendants
-
*hrīnan (Proto-West Germanic)
- hrīnan, rīnan (Old High German)
- hrīnan (Old Saxon)
-
*hrīnan (Proto-West Germanic)
-
*rīnan (Old Dutch)
- rinen (Middle Dutch)
-
*rīnan (Old Dutch)
-
*hrīnan (Proto-West Germanic)
-
hrīnan (Old English)
-
rinen (Middle English)
- rine (English)
- rin (Scots)
-
rinen (Middle English)
-
hrīnan (Old English)
-
hrína (Old Norse)
- rína (Faroese)
- hrína (Icelandic)
-
hrína (Old Norse)
-
? (Norwegian)
- rine (Norwegian Bokmål)
- rine (Norwegian Nynorsk)
-
? (Norwegian)