*huldijaną

Runic: ᚺᚢᛚᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxul.di.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to slash, to flay, to skin

Etymology

From *huldą (‘sliced meat’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhuldijōhuldijaų–
2nd singularhuldīsihuldijaishuldī
3rd singularhuldīþihuldijaihuldijaþau
1st dualhuldijōshuldijaiw–
2nd dualhuldijaþizhuldijaiþizhuldijaþiz
1st pluralhuldijamazhuldijaim–
2nd pluralhuldīþhuldijaiþhuldīþ
3rd pluralhuldijanþihuldijainhuldijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhuldijai–
2nd singularhuldijasaihuldijaisau
3rd singularhuldijaþaihuldijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhuldijanþaihuldijainþau
2nd pluralhuldijanþaihuldijainþau
3rd pluralhuldijanþaihuldijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhuldidǭhuldidēdį̄
2nd singularhuldidēzhuldidēdīz
3rd singularhuldidēhuldidēdī
1st dualhuldidēdūhuldidēdīw
2nd dualhuldidēdudizhuldidēdīdiz
1st pluralhuldidēdumhuldidēdīm
2nd pluralhuldidēdudhuldidēdīd
3rd pluralhuldidēdunhuldidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
huldijaną huldijandz huldidaz

Find a form

Descendants

  • *huldijan (Proto-West Germanic)
    • hyldan (Old English)
      • hilden, hylden, hulden (Middle English)
  • hylda (Old Norse)
    • hylda (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary