*huljaną

Runic: ᚺᚢᛚᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxul.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to cover, veil

Etymology

Zero-grade present, pre-Germanic *ḱl̥ye/o-, from Proto-Indo-European *ḱel- (‘to hide’), the root of *helaną (‘to hide, conceal’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhuljōhuljaų–
2nd singularhulisihuljaishuli
3rd singularhuliþihuljaihuljaþau
1st dualhuljōshuljaiw–
2nd dualhuljaþizhuljaiþizhuljaþiz
1st pluralhuljamazhuljaim–
2nd pluralhuliþhuljaiþhuliþ
3rd pluralhuljanþihuljainhuljanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhuljai–
2nd singularhuljasaihuljaisau
3rd singularhuljaþaihuljaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhuljanþaihuljainþau
2nd pluralhuljanþaihuljainþau
3rd pluralhuljanþaihuljainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhulidǭhulidēdį̄
2nd singularhulidēzhulidēdīz
3rd singularhulidēhulidēdī
1st dualhulidēdūhulidēdīw
2nd dualhulidēdudizhulidēdīdiz
1st pluralhulidēdumhulidēdīm
2nd pluralhulidēdudhulidēdīd
3rd pluralhulidēdunhulidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
huljaną huljandz hulidaz

Find a form

Descendants

  • *hulljan (Proto-West Germanic)
    • hyllan (Old English)
    • hella (Old Frisian)
  • *hulljan (Proto-West Germanic)
    • *hullen (Old Dutch)
      • hullen (Middle Dutch)
        • hullen (Dutch)
          • hul (Afrikaans)
  • *hulljan (Proto-West Germanic)
    • hullen (Old High German)
      • hüllen (German)
  • *hulljan (Proto-West Germanic)
    • *hullian (Old Saxon)
      • hüllen (German Low German)
  • hylja (Old Norse)
    • hylja (Faroese)
    • hyla (Gutnish)
    • hylja (Icelandic)
  • hylja (Old Norse)
    • hilen (Middle English)
      • hill (English)
  • hylja (Old Norse)
    • hyliæ, hylæ, hyllæ (Old Danish)
      • hylle (Danish)
  • hylja (Old Norse)
    • hylia (Old Swedish)
      • hölja (Swedish)
  • 𐌷𐌿𐌻𐌾𐌰𐌽 (huljan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary