*hunangą
Runic: ᚺᚢᚾᚨᚾᚷᚨ Pronunciation: /ˈxu.nɑŋ.ɡɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
alternative form of *hunagą
Etymology
From pre-Germanic *kn̥h₂onkós, from Proto-Indo-European *kn̥h₂ónks (gen. *kn̥h₂n̥kós).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hunangą | hunangō |
| Acc. | hunangą | hunangō |
| Gen. | hunangas, hunangis | hunangǫ̂ |
| Dat. | hunangai | hunangamaz |
| Inst. | hunangō | hunangamiz |
| Voc. | hunangą | hunangō |
Descendants
-
*hunang (Proto-West Germanic)
- honang (Old High German)
-
*hunang (Proto-West Germanic)
-
honog, *honang (Old Dutch)
-
honinc (Middle Dutch)
- honing (Dutch)
-
honinc (Middle Dutch)
-
honog, *honang (Old Dutch)
-
*hunang (Proto-West Germanic)
-
*huning (Old Frisian)
- hönning, honning (North Frisian)
- huning (West Frisian)
-
*huning (Old Frisian)
-
*hunang (Proto-West Germanic)
-
*huneg, *honeg (Old Saxon)
-
hōnich, hȫnich (Middle Low German)
- hunnig, hunning, hünnig, hünning, hoanig, hoaning, höänig, höäning, huanig, huaning, hüänig, hüäning (Low German)
-
hōnich, hȫnich (Middle Low German)
-
*huneg, *honeg (Old Saxon)
-
hunang (Old Norse)
- hunangur, hunang (Faroese)
- hånnungg (Gutnish)
- hunang (Icelandic)
- huning, honing, honning (Norwegian Nynorsk)
- honung (Swedish)
-
hunang (Old Norse)
-
honning (Danish)
- honning (Norwegian Bokmål)
-
honning (Danish)