*hurnijaną

Runic: ᚺᚢᚱᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxur.ni.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to use a horn
  2. to blow a horn

Etymology

From *hurną (‘horn’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhurnijōhurnijaų–
2nd singularhurnīsihurnijaishurnī
3rd singularhurnīþihurnijaihurnijaþau
1st dualhurnijōshurnijaiw–
2nd dualhurnijaþizhurnijaiþizhurnijaþiz
1st pluralhurnijamazhurnijaim–
2nd pluralhurnīþhurnijaiþhurnīþ
3rd pluralhurnijanþihurnijainhurnijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhurnijai–
2nd singularhurnijasaihurnijaisau
3rd singularhurnijaþaihurnijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhurnijanþaihurnijainþau
2nd pluralhurnijanþaihurnijainþau
3rd pluralhurnijanþaihurnijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhurnidǭhurnidēdį̄
2nd singularhurnidēzhurnidēdīz
3rd singularhurnidēhurnidēdī
1st dualhurnidēdūhurnidēdīw
2nd dualhurnidēdudizhurnidēdīdiz
1st pluralhurnidēdumhurnidēdīm
2nd pluralhurnidēdudhurnidēdīd
3rd pluralhurnidēdunhurnidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hurnijaną hurnijandz hurnidaz

Find a form

Descendants

  • *hurnijan (Proto-West Germanic)
    • hyrnan (Old English)
  • *hurnijan (Proto-West Germanic)
    • hurnen (Old High German)
      • hürnen (Middle High German)
  • 𐌷𐌰𐌿𐍂𐌽𐌾𐌰𐌽 (haurnjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary