*hurnijaną
Runic: ᚺᚢᚱᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxur.ni.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to use a horn
- to blow a horn
Etymology
From *hurną (‘horn’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hurnijō | hurnijaų | – |
| 2nd singular | hurnīsi | hurnijais | hurnī |
| 3rd singular | hurnīþi | hurnijai | hurnijaþau |
| 1st dual | hurnijōs | hurnijaiw | – |
| 2nd dual | hurnijaþiz | hurnijaiþiz | hurnijaþiz |
| 1st plural | hurnijamaz | hurnijaim | – |
| 2nd plural | hurnīþ | hurnijaiþ | hurnīþ |
| 3rd plural | hurnijanþi | hurnijain | hurnijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hurnijai | – |
| 2nd singular | hurnijasai | hurnijaisau |
| 3rd singular | hurnijaþai | hurnijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hurnijanþai | hurnijainþau |
| 2nd plural | hurnijanþai | hurnijainþau |
| 3rd plural | hurnijanþai | hurnijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hurnidǭ | hurnidēdį̄ |
| 2nd singular | hurnidēz | hurnidēdīz |
| 3rd singular | hurnidē | hurnidēdī |
| 1st dual | hurnidēdū | hurnidēdīw |
| 2nd dual | hurnidēdudiz | hurnidēdīdiz |
| 1st plural | hurnidēdum | hurnidēdīm |
| 2nd plural | hurnidēdud | hurnidēdīd |
| 3rd plural | hurnidēdun | hurnidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hurnijaną | hurnijandz | hurnidaz |
Descendants
-
*hurnijan (Proto-West Germanic)
- hyrnan (Old English)
-
*hurnijan (Proto-West Germanic)
-
hurnen (Old High German)
- hürnen (Middle High German)
-
hurnen (Old High German)
- 𐌷𐌰𐌿𐍂𐌽𐌾𐌰𐌽 (haurnjan) (Gothic)