*huzdijaną
Runic: ᚺᚢᛉᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxuz.di.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to hoard, to store up
Etymology
From *huzdą (‘treasure, hoard’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | huzdijō | huzdijaų | – |
| 2nd singular | huzdīsi | huzdijais | huzdī |
| 3rd singular | huzdīþi | huzdijai | huzdijaþau |
| 1st dual | huzdijōs | huzdijaiw | – |
| 2nd dual | huzdijaþiz | huzdijaiþiz | huzdijaþiz |
| 1st plural | huzdijamaz | huzdijaim | – |
| 2nd plural | huzdīþ | huzdijaiþ | huzdīþ |
| 3rd plural | huzdijanþi | huzdijain | huzdijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | huzdijai | – |
| 2nd singular | huzdijasai | huzdijaisau |
| 3rd singular | huzdijaþai | huzdijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | huzdijanþai | huzdijainþau |
| 2nd plural | huzdijanþai | huzdijainþau |
| 3rd plural | huzdijanþai | huzdijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | huzdidǭ | huzdidēdį̄ |
| 2nd singular | huzdidēz | huzdidēdīz |
| 3rd singular | huzdidē | huzdidēdī |
| 1st dual | huzdidēdū | huzdidēdīw |
| 2nd dual | huzdidēdudiz | huzdidēdīdiz |
| 1st plural | huzdidēdum | huzdidēdīm |
| 2nd plural | huzdidēdud | huzdidēdīd |
| 3rd plural | huzdidēdun | huzdidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| huzdijaną | huzdijandz | huzdidaz |
Descendants
-
*huʀdijan (Proto-West Germanic)
-
*hurten (Old High German)
- hürten (Middle High German)
-
*hurten (Old High German)
- 𐌷𐌿𐌶𐌳𐌾𐌰𐌽 (huzdjan) (Gothic)