*hwapjaną

Runic: ᚺᚹᚨᛈᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxwɑp.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to choke

Etymology

From Proto-Indo-European *kwep- (‘to smoke, seethe, boil, surge’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhwapjōhwapjaų–
2nd singularhwapisihwapjaishwapi
3rd singularhwapiþihwapjaihwapjaþau
1st dualhwapjōshwapjaiw–
2nd dualhwapjaþizhwapjaiþizhwapjaþiz
1st pluralhwapjamazhwapjaim–
2nd pluralhwapiþhwapjaiþhwapiþ
3rd pluralhwapjanþihwapjainhwapjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhwapjai–
2nd singularhwapjasaihwapjaisau
3rd singularhwapjaþaihwapjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhwapjanþaihwapjainþau
2nd pluralhwapjanþaihwapjainþau
3rd pluralhwapjanþaihwapjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhwapidǭhwapidēdį̄
2nd singularhwapidēzhwapidēdīz
3rd singularhwapidēhwapidēdī
1st dualhwapidēdūhwapidēdīw
2nd dualhwapidēdudizhwapidēdīdiz
1st pluralhwapidēdumhwapidēdīm
2nd pluralhwapidēdudhwapidēdīd
3rd pluralhwapidēdunhwapidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hwapjaną hwapjandz hwapidaz

Find a form

Descendants

  • *hwappjan (Proto-West Germanic)
    • *hwepfen, *wepfen (Old High German)
      • wepfen (Middle High German)
        • ferwepfen, verwepfen (Middle High German)
  • *𐍈𐌰𐍀𐌾𐌰𐌽 (*ƕapjan) (Gothic)
    • 𐌰𐍆𐍈𐌰𐍀𐌾𐌰𐌽 (afƕapjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary