*hwirbilōną

Runic: ᚺᚹᛁᚱᛒᛁᛚᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxʷir.βi.lɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to whirl

Etymology

From *hwirbilaz (‘circle, ring, whirl’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhwirbilōhwirbilǭ–
2nd singularhwirbilōsihwirbilōshwirbilō
3rd singularhwirbilōþihwirbilōhwirbilōþau
1st dualhwirbilōshwirbilōw–
2nd dualhwirbilōþizhwirbilōþizhwirbilōþiz
1st pluralhwirbilōmazhwirbilōm–
2nd pluralhwirbilōþhwirbilōþhwirbilōþ
3rd pluralhwirbilōnþihwirbilōnhwirbilōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhwirbilōi–
2nd singularhwirbilōsaihwirbilōsau
3rd singularhwirbilōþaihwirbilōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhwirbilōnþaihwirbilōnþau
2nd pluralhwirbilōnþaihwirbilōnþau
3rd pluralhwirbilōnþaihwirbilōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhwirbilōdǭhwirbilōdēdį̄
2nd singularhwirbilōdēzhwirbilōdēdīz
3rd singularhwirbilōdēhwirbilōdēdī
1st dualhwirbilōdēdūhwirbilōdēdīw
2nd dualhwirbilōdēdudizhwirbilōdēdīdiz
1st pluralhwirbilōdēdumhwirbilōdēdīm
2nd pluralhwirbilōdēdudhwirbilōdēdīd
3rd pluralhwirbilōdēdunhwirbilōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hwirbilōną hwirbilōndz hwirbilōdaz

Find a form

Descendants

  • *hwirfilian (Old English)
    • *whirvelen (Middle English)
      • whirlen (Middle English)
        • whirl (English)
  • *wervilon (Old Dutch)
    • wervelen, worvelen (Middle Dutch)
      • wervelen (Dutch)
  • *wirbilōn (Old High German)
    • *wirbeln (Middle High German)
      • wirbeln (German)
  • hvirfla (Old Norse)
    • hvirvle (Danish)
    • hvirfla (Icelandic)
    • virvle (Norwegian Bokmål)
    • kvervle (Norwegian Nynorsk)
    • virvla (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary