*hwīlāną

Runic: ᚺᚹᛁᛚᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxʷiː.lɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

to rest, to pause, to take a break

Etymology

From *hwīlō (‘while, period, pause’) + *-āną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhwīlō––
2nd singularhwīlaisi–hwīlai
3rd singularhwīlaiþi–hwīlāþau
1st dualhwīlōs––
2nd dualhwīlāþiz–hwīlāþiz
1st pluralhwīlāmaz––
2nd pluralhwīlaiþ–hwīlaiþ
3rd pluralhwīlānþi–hwīlānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularhwīlāsai–
3rd singularhwīlāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhwīlānþai–
2nd pluralhwīlānþai–
3rd pluralhwīlānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhwīladǭhwīladēdį̄
2nd singularhwīladēzhwīladēdīz
3rd singularhwīladēhwīladēdī
1st dualhwīladēdūhwīladēdīw
2nd dualhwīladēdudizhwīladēdīdiz
1st pluralhwīladēdumhwīladēdīm
2nd pluralhwīladēdudhwīladēdīd
3rd pluralhwīladēdunhwīladēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hwīlāną hwīlāndz hwīladaz

Find a form

Descendants

  • hvíla (Old Norse)
    • hvíla (Faroese)
    • huilata (Finnish)
    • hvíla (Icelandic)
  • hvíla (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • hvile (Norwegian Bokmål)
      • kvile, kvila (Norwegian Nynorsk)
  • hvíla (Old Norse)
    • hwīla, hwilæ (Old Danish)
      • hvile (Danish)
  • hvíla (Old Norse)
    • hvīla (Old Swedish)
      • vila (Swedish)
  • 𐍈𐌴𐌹𐌻𐌰𐌽 (ƕeilān) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary