*hwīskrōną
Runic: ᚺᚹᛁᛊᚲᚱᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxʷiːs.krɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to whistle, hiss, whisper
Etymology
A formation related to *hwistlōną (‘to whistle’), *hwīnaną (‘to whiz, whine’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hwīskrō | hwīskrǭ | – |
| 2nd singular | hwīskrōsi | hwīskrōs | hwīskrō |
| 3rd singular | hwīskrōþi | hwīskrō | hwīskrōþau |
| 1st dual | hwīskrōs | hwīskrōw | – |
| 2nd dual | hwīskrōþiz | hwīskrōþiz | hwīskrōþiz |
| 1st plural | hwīskrōmaz | hwīskrōm | – |
| 2nd plural | hwīskrōþ | hwīskrōþ | hwīskrōþ |
| 3rd plural | hwīskrōnþi | hwīskrōn | hwīskrōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hwīskrōi | – |
| 2nd singular | hwīskrōsai | hwīskrōsau |
| 3rd singular | hwīskrōþai | hwīskrōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hwīskrōnþai | hwīskrōnþau |
| 2nd plural | hwīskrōnþai | hwīskrōnþau |
| 3rd plural | hwīskrōnþai | hwīskrōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hwīskrōdǭ | hwīskrōdēdį̄ |
| 2nd singular | hwīskrōdēz | hwīskrōdēdīz |
| 3rd singular | hwīskrōdē | hwīskrōdēdī |
| 1st dual | hwīskrōdēdū | hwīskrōdēdīw |
| 2nd dual | hwīskrōdēdudiz | hwīskrōdēdīdiz |
| 1st plural | hwīskrōdēdum | hwīskrōdēdīm |
| 2nd plural | hwīskrōdēdud | hwīskrōdēdīd |
| 3rd plural | hwīskrōdēdun | hwīskrōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hwīskrōną | hwīskrōndz | hwīskrōdaz |
Descendants
-
hvískra (Old Norse)
- hvískra (Icelandic)
- hvista (Norn)
- viska (Swedish)
-
hvískra (Old Norse)
-
hviske (Danish)
- hviske (Norwegian Bokmål)
-
hviske (Danish)
-
hvískra (Old Norse)
-
kviskra, kviska (Norwegian Nynorsk)
- kviskre (Norwegian Bokmål)
-
kviskra, kviska (Norwegian Nynorsk)