*hwōtijaną
Runic: ᚺᚹᛟᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxʷɔː.ti.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to threaten
- to reprimand
Etymology
According to Kroonen this verb is a merger of:
Both contributing terms derive ultimately from the same root.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hwōtijō | hwōtijaų | – |
| 2nd singular | hwōtīsi | hwōtijais | hwōtī |
| 3rd singular | hwōtīþi | hwōtijai | hwōtijaþau |
| 1st dual | hwōtijōs | hwōtijaiw | – |
| 2nd dual | hwōtijaþiz | hwōtijaiþiz | hwōtijaþiz |
| 1st plural | hwōtijamaz | hwōtijaim | – |
| 2nd plural | hwōtīþ | hwōtijaiþ | hwōtīþ |
| 3rd plural | hwōtijanþi | hwōtijain | hwōtijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hwōtijai | – |
| 2nd singular | hwōtijasai | hwōtijaisau |
| 3rd singular | hwōtijaþai | hwōtijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hwōtijanþai | hwōtijainþau |
| 2nd plural | hwōtijanþai | hwōtijainþau |
| 3rd plural | hwōtijanþai | hwōtijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hwōtidǭ | hwōtidēdį̄ |
| 2nd singular | hwōtidēz | hwōtidēdīz |
| 3rd singular | hwōtidē | hwōtidēdī |
| 1st dual | hwōtidēdū | hwōtidēdīw |
| 2nd dual | hwōtidēdudiz | hwōtidēdīdiz |
| 1st plural | hwōtidēdum | hwōtidēdīm |
| 2nd plural | hwōtidēdud | hwōtidēdīd |
| 3rd plural | hwōtidēdun | hwōtidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hwōtijaną | hwōtijandz | hwōtidaz |
Descendants
-
hœta (Old Norse)
- høde (Danish)
- hæta (Icelandic)
- höta (Swedish)
- 𐍈𐍉𐍄𐌾𐌰𐌽 (ƕōtjan) (Gothic)