*hōlijaną

Runic: ᚺᛟᛚᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɔː.li.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to speak vainly (of)
  2. to calumniate, slander

Etymology

From *hōlą (‘vain speech, flattery, slander’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhōlijōhōlijaų–
2nd singularhōlīsihōlijaishōlī
3rd singularhōlīþihōlijaihōlijaþau
1st dualhōlijōshōlijaiw–
2nd dualhōlijaþizhōlijaiþizhōlijaþiz
1st pluralhōlijamazhōlijaim–
2nd pluralhōlīþhōlijaiþhōlīþ
3rd pluralhōlijanþihōlijainhōlijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhōlijai–
2nd singularhōlijasaihōlijaisau
3rd singularhōlijaþaihōlijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhōlijanþaihōlijainþau
2nd pluralhōlijanþaihōlijainþau
3rd pluralhōlijanþaihōlijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhōlidǭhōlidēdį̄
2nd singularhōlidēzhōlidēdīz
3rd singularhōlidēhōlidēdī
1st dualhōlidēdūhōlidēdīw
2nd dualhōlidēdudizhōlidēdīdiz
1st pluralhōlidēdumhōlidēdīm
2nd pluralhōlidēdudhōlidēdīd
3rd pluralhōlidēdunhōlidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hōlijaną hōlijandz hōlidaz

Find a form

Descendants

  • *hōlijan (Proto-West Germanic)
    • hēlan (Old English)
    • huolen (Old High German)
  • hœla (Old Norse)
    • hæla (Icelandic)
    • høla (Norwegian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary