*hōlōną
Runic: ᚺᛟᛚᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɔː.lɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to speak vainly (of)
- to calumniate, slander
Etymology
From *hōlą (‘vain speech’) + *-ōną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | hōlō | hōlǭ | – |
| 2nd singular | hōlōsi | hōlōs | hōlō |
| 3rd singular | hōlōþi | hōlō | hōlōþau |
| 1st dual | hōlōs | hōlōw | – |
| 2nd dual | hōlōþiz | hōlōþiz | hōlōþiz |
| 1st plural | hōlōmaz | hōlōm | – |
| 2nd plural | hōlōþ | hōlōþ | hōlōþ |
| 3rd plural | hōlōnþi | hōlōn | hōlōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hōlōi | – |
| 2nd singular | hōlōsai | hōlōsau |
| 3rd singular | hōlōþai | hōlōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | hōlōnþai | hōlōnþau |
| 2nd plural | hōlōnþai | hōlōnþau |
| 3rd plural | hōlōnþai | hōlōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | hōlōdǭ | hōlōdēdį̄ |
| 2nd singular | hōlōdēz | hōlōdēdīz |
| 3rd singular | hōlōdē | hōlōdēdī |
| 1st dual | hōlōdēdū | hōlōdēdīw |
| 2nd dual | hōlōdēdudiz | hōlōdēdīdiz |
| 1st plural | hōlōdēdum | hōlōdēdīm |
| 2nd plural | hōlōdēdud | hōlōdēdīd |
| 3rd plural | hōlōdēdun | hōlōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| hōlōną | hōlōndz | hōlōdaz |
Descendants
-
*hōlōn (Proto-West Germanic)
-
hōlian (Old English)
- holen (Middle English)
-
hōlian (Old English)
- 𐌷𐍉𐌻𐍉𐌽 (hōlōn) (Gothic)