*hōnijǭ
Runic: ᚺᛟᚾᛁᛃᛟ Pronunciation: /ˈxɔː.ni.jɔ̃ː/noun · feminine · ōn-stem
Meanings
hen
Etymology
From Proto-Indo-European *keh₂n- (‘to sing’). Related to *hanô (‘rooster’), *hanjō (‘hen’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hōnijǭ | hōnijōniz |
| Acc. | hōnijōnų | hōnijōnunz |
| Gen. | hōnijōniz | hōnijōnǫ̂ |
| Dat. | hōnijōni | hōnijōmaz |
| Inst. | hōnijōnē | hōnijōmiz |
| Voc. | hōnijǭ | hōnijōniz |
Descendants
-
hǿna (Old Norse)
- høna (Faroese)
- hæna (Icelandic)
- høna, høne, hæn(n)e (Norwegian Nynorsk)
-
hǿna (Old Norse)
-
høne (Danish)
- høne (Norwegian Bokmål)
-
høne (Danish)
-
hǿna (Old Norse)
-
hø̄na (Old Swedish)
- höna (Swedish)
-
hø̄na (Old Swedish)