*hōrą
Runic: ᚺᛟᚱᚨ Pronunciation: /ˈxɔː.rɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
adultery
Etymology
From Proto-Indo-European *keh₂ros (‘loved’), from *keh₂-. Cognate with Latin cārus, Latvian kārs.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | hōrą | hōrō |
| Acc. | hōrą | hōrō |
| Gen. | hōras, hōris | hōrǫ̂ |
| Dat. | hōrai | hōramaz |
| Inst. | hōrō | hōramiz |
| Voc. | hōrą | hōrō |
Descendants
- hōr (Old English)
- hōr (Old Frisian)
-
*hōr (Old Saxon)
- hôre (Middle Low German)
-
*hōr (Old Dutch)
- hoer (Middle Dutch)
-
*huor (Old Dutch)
- hoer (Middle Dutch)
-
huor (Old High German)
-
huor (Middle High German)
- Hur (German)
-
huor (Middle High German)
-
hór (Old Norse)
- hor (Danish)
- hor (Faroese)
- hór (Icelandic)
-
hór (Old Norse)
-
? (Norwegian)
- hor (Norwegian Bokmål)
- hor (Norwegian Nynorsk)
-
? (Norwegian)
-
hór (Old Norse)
-
hōr (Old Swedish)
- hor (Swedish)
-
hōr (Old Swedish)
- 𐌷𐍉𐍂𐌹𐌽𐍉𐌽 (hōrinōn) (Gothic)