*hōrōną

Runic: ᚺᛟᚱᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈxɔː.rɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to commit adultery

Etymology

From *hōrą (‘adultery’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularhōrōhōrǭ–
2nd singularhōrōsihōrōshōrō
3rd singularhōrōþihōrōhōrōþau
1st dualhōrōshōrōw–
2nd dualhōrōþizhōrōþizhōrōþiz
1st pluralhōrōmazhōrōm–
2nd pluralhōrōþhōrōþhōrōþ
3rd pluralhōrōnþihōrōnhōrōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhōrōi–
2nd singularhōrōsaihōrōsau
3rd singularhōrōþaihōrōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralhōrōnþaihōrōnþau
2nd pluralhōrōnþaihōrōnþau
3rd pluralhōrōnþaihōrōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularhōrōdǭhōrōdēdį̄
2nd singularhōrōdēzhōrōdēdīz
3rd singularhōrōdēhōrōdēdī
1st dualhōrōdēdūhōrōdēdīw
2nd dualhōrōdēdudizhōrōdēdīdiz
1st pluralhōrōdēdumhōrōdēdīm
2nd pluralhōrōdēdudhōrōdēdīd
3rd pluralhōrōdēdunhōrōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
hōrōną hōrōndz hōrōdaz

Find a form

Descendants

  • horian (Old Saxon)
  • huorōn (Old High German)
    • huoren (Middle High German)
      • huren (German)
  • hóra (Old Norse)
    • hóra (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary