*inn

Runic: ᛁᚾ Pronunciation: /ˈinː/

adverb

Meanings

in, into (with allative direction)

Etymology

From *in, with either the same *-n- suffix seen in the related *innai and *innanē, or by analogy with those forms.

Descendants

  • in (Old English)
    • in (English)
  • in (Old Frisian)
  • in (Old Saxon)
  • īn (Old High German)
  • inn (Old Norse)
    • inn (Faroese)
    • inn (Icelandic)
    • inn (Norwegian Nynorsk)
  • inn (Old Norse)
    • ind (Danish)
      • inn (Norwegian Bokmål)
  • inn (Old Norse)
    • in (Old Swedish)
      • in (Swedish)
  • enn (Old Norse)
    • inn (Faroese)
    • inn (Icelandic)
    • inn (Norwegian Nynorsk)
  • enn (Old Norse)
    • ind (Danish)
      • inn (Norwegian Bokmål)
  • enn (Old Norse)
    • in (Old Swedish)
      • in (Swedish)
  • hinn (Old Norse)
    • inn (Faroese)
    • inn (Icelandic)
    • inn (Norwegian Nynorsk)
  • hinn (Old Norse)
    • ind (Danish)
      • inn (Norwegian Bokmål)
  • hinn (Old Norse)
    • in (Old Swedish)
      • in (Swedish)
  • 𐌹𐌽𐌽 (inn) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary