*inngangaz
Runic: ᛁᚾᚷᚨᚾᚷᚨᛉ Pronunciation: /ˈinː.ˌɣɑŋ.ɡɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
a going in, entry, entrance
Etymology
Derived from *innganganą; equivalent to *inn + *gangaz.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | inngangaz | inngangōz, inngangōs |
| Acc. | inngangą | innganganz |
| Gen. | inngangas, inngangis | inngangǫ̂ |
| Dat. | inngangai | inngangamaz |
| Inst. | inngangō | inngangamiz |
| Voc. | inngang | inngangōz, inngangōs |
Descendants
-
ingang (Old English)
-
ingang (Middle English)
- ingang (English)
-
ingang (Middle English)
-
ingang (Old Frisian)
- Iengoang (Saterland Frisian)
- yngong (West Frisian)
-
ingong (Old Frisian)
- Iengoang (Saterland Frisian)
- yngong (West Frisian)
-
ingang (Old Saxon)
-
inganc (Middle Low German)
- Ingang (German Low German)
- Engank (Plautdietsch)
-
inganc (Middle Low German)
-
*ingang (Old Dutch)
-
ingang (Middle Dutch)
-
ingang (Dutch)
- ingang (Afrikaans)
-
ingang (Dutch)
-
ingang (Middle Dutch)
-
ingang (Old High German)
-
īnganc (Middle High German)
- Eingang (German)
- Agang, Agank (Luxembourgish)
-
īnganc (Middle High German)
-
inngangr (Old Norse)
- indgang (Danish)
- ingaungg (Elfdalian)
- inngangur, inngongd (Faroese)
- ingangg (Gutnish)
- inngangur (Icelandic)
- inngeng (Norn)
- inngang (Norwegian)
-
inngangr (Old Norse)
-
inganger (Old Swedish)
- ingång (Swedish)
-
inganger (Old Swedish)