*innōną

Runic: ᛁᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈin.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to take inside
  2. to take into possesion
  3. to accomplish

Etymology

From *inn (‘in, into’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularinnōinnǭ–
2nd singularinnōsiinnōsinnō
3rd singularinnōþiinnōinnōþau
1st dualinnōsinnōw–
2nd dualinnōþizinnōþizinnōþiz
1st pluralinnōmazinnōm–
2nd pluralinnōþinnōþinnōþ
3rd pluralinnōnþiinnōninnōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularinnōi–
2nd singularinnōsaiinnōsau
3rd singularinnōþaiinnōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralinnōnþaiinnōnþau
2nd pluralinnōnþaiinnōnþau
3rd pluralinnōnþaiinnōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularinnōdǭinnōdēdį̄
2nd singularinnōdēzinnōdēdīz
3rd singularinnōdēinnōdēdī
1st dualinnōdēdūinnōdēdīw
2nd dualinnōdēdudizinnōdēdīdiz
1st pluralinnōdēduminnōdēdīm
2nd pluralinnōdēdudinnōdēdīd
3rd pluralinnōdēduninnōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
innōną innōndz innōdaz

Find a form

Descendants

  • *innōn (Proto-West Germanic)
    • innia (Old Frisian)
  • *innōn (Proto-West Germanic)
    • *innon (Old Dutch)
      • innen (Middle Dutch)
        • innen (Dutch)
        • inne (Limburgish)
  • *innōn (Proto-West Germanic)
    • innian (Old English)
      • innen (Middle English)
        • in (English)
  • *innōn (Proto-West Germanic)
    • innōn (Old High German)
      • innen (Middle High German)
        • innen (German)
  • *innōn (Proto-West Germanic)
    • *innon (Old Saxon)
      • innen (Middle Low German)
  • inna (Old Norse)
    • inna (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary