*jeukāną
Runic: ᛃᛖᚢᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈjeu̯.kɑː.nɑ̃/verb · Weak class 3
Meanings
to fight, conquer, overcome
Etymology
Likely from *yewǵ- (‘to excite’). Possibly related to Proto-West Germanic *jukkjan. Middle High German jouchen (‘to chase’) is likely related but seems to show a different ablaut grade.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | jeukō | – | – |
| 2nd singular | jeukaisi | – | jeukai |
| 3rd singular | jeukaiþi | – | jeukāþau |
| 1st dual | jeukōs | – | – |
| 2nd dual | jeukāþiz | – | jeukāþiz |
| 1st plural | jeukāmaz | – | – |
| 2nd plural | jeukaiþ | – | jeukaiþ |
| 3rd plural | jeukānþi | – | jeukānþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | – | – |
| 2nd singular | jeukāsai | – |
| 3rd singular | jeukāþai | – |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | jeukānþai | – |
| 2nd plural | jeukānþai | – |
| 3rd plural | jeukānþai | – |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | jeukadǭ | jeukadēdį̄ |
| 2nd singular | jeukadēz | jeukadēdīz |
| 3rd singular | jeukadē | jeukadēdī |
| 1st dual | jeukadēdū | jeukadēdīw |
| 2nd dual | jeukadēdudiz | jeukadēdīdiz |
| 1st plural | jeukadēdum | jeukadēdīm |
| 2nd plural | jeukadēdud | jeukadēdīd |
| 3rd plural | jeukadēdun | jeukadēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| jeukāną | jeukāndz | jeukadaz |
Descendants
-
*jeukr (Proto-West Germanic)
- ġēocor (Old English)
- 𐌾𐌹𐌿𐌺𐌰𐌽 (jiukan) (Gothic)