*juką

Runic: ᛃᚢᚲᚨ Pronunciation: /ˈju.kɑ̃/

noun · neuter · a-stem

Meanings

yoke

Etymology

From Proto-Indo-European *yugóm.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.jukąjukō
Acc.jukąjukō
Gen.jukas, jukisjukǫ̂
Dat.jukaijukamaz
Inst.jukōjukamiz
Voc.jukąjukō

Find a form

Descendants

  • *juk (Proto-West Germanic)
    • *juk (Old Dutch)
      • joc, juc (Middle Dutch)
        • jaok (Limburgish)
  • *juk (Proto-West Germanic)
    • *juk (Old Dutch)
      • joc, juc (Middle Dutch)
        • juk (Dutch)
          • jok (Negerhollands)
  • *juk (Proto-West Germanic)
    • ġeoc, ġioc, ioc (Old English)
      • yok, ȝocke, ȝok, ȝoke, ȝook, ȝoocke, jok, yoke, yokke, ȝeoce, ȝocc, iuc (Middle English)
        • yoke (English)
  • *juk (Proto-West Germanic)
    • ġeoc, ġioc, ioc (Old English)
      • yok, ȝocke, ȝok, ȝoke, ȝook, ȝoocke, jok, yoke, yokke, ȝeoce, ȝocc, iuc (Middle English)
        • ȝok, ȝoke, ȝock, ȝocke, yok, yoke (Middle Scots)
          • yoke, yock (Scots)
  • *juk (Proto-West Germanic)
    • *juk, *jok (Old Frisian)
      • Juk (Saterland Frisian)
      • jok, jûk (West Frisian)
  • *juk (Proto-West Germanic)
    • joh (Old High German)
      • joch (Middle High German)
        • jòch (Cimbrian)
        • Joch (German)
        • Joch (Hunsrik)
        • Jach (Luxembourgish)
  • *juk (Proto-West Germanic)
    • *juk (Old Saxon)
      • juk, jok (Middle Low German)
        • Jok (Low German)
        • Joch (Plautdietsch)
  • ok (Old Norse)
    • åg (Danish)
    • uok (Elfdalian)
    • ok (Faroese)
    • uk (Gutnish)
    • ok (Icelandic)
    • åk (Norwegian)
  • ok (Old Norse)
    • uk, ok (Old Swedish)
      • ok (Swedish)
  • 𐌾𐌿𐌺 (juk) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary