*kalbōną

Runic: ᚲᚨᛚᛒᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑl.βɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to calve

Etymology

From *kalbaz (‘calf’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkalbōkalbǭ–
2nd singularkalbōsikalbōskalbō
3rd singularkalbōþikalbōkalbōþau
1st dualkalbōskalbōw–
2nd dualkalbōþizkalbōþizkalbōþiz
1st pluralkalbōmazkalbōm–
2nd pluralkalbōþkalbōþkalbōþ
3rd pluralkalbōnþikalbōnkalbōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkalbōi–
2nd singularkalbōsaikalbōsau
3rd singularkalbōþaikalbōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkalbōnþaikalbōnþau
2nd pluralkalbōnþaikalbōnþau
3rd pluralkalbōnþaikalbōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkalbōdǭkalbōdēdį̄
2nd singularkalbōdēzkalbōdēdīz
3rd singularkalbōdēkalbōdēdī
1st dualkalbōdēdūkalbōdēdīw
2nd dualkalbōdēdudizkalbōdēdīdiz
1st pluralkalbōdēdumkalbōdēdīm
2nd pluralkalbōdēdudkalbōdēdīd
3rd pluralkalbōdēdunkalbōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kalbōną kalbōndz kalbōdaz

Find a form

Descendants

  • *kalbōn (Proto-West Germanic)
    • *calvon (Old Dutch)
      • calven (Middle Dutch)
        • kalven (Dutch)
  • *kalbōn (Proto-West Germanic)
    • ċealfian (Old English)
      • calven (Middle English)
        • calve (English)
        • cauve, cauf, cawf, caulf (Scots)
  • *kalbōn (Proto-West Germanic)
    • *kālia (Old Frisian)
      • koolvje (Saterland Frisian)
      • kealje (West Frisian)
  • *kalbōn (Proto-West Germanic)
    • *kalbōn (Old High German)
      • kalben (Middle High German)
        • kalben (German)
  • *kalbōn (Proto-West Germanic)
    • *kalvōn (Old Saxon)
      • kalven (Middle Low German)
        • kalven (German Low German)
  • *kalfa (Old Norse)
    • kálva (Faroese)
    • kálfa (Icelandic)
    • kalve (Norwegian Bokmål)
    • kalva, kalve (Norwegian Nynorsk)
    • kalva (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary