*kalzōną
Runic: ᚲᚨᛚᛉᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑl.zɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to call, shout
Etymology
Possibly derived from an unattested noun *kalzaz, cognate with Proto-Balto-Slavic *galsas (‘voice’), from a hypothetical Proto-Indo-European *golsos, from a root *gel(H)- (‘to vocalize, call, shout’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | kalzō | kalzǭ | – |
| 2nd singular | kalzōsi | kalzōs | kalzō |
| 3rd singular | kalzōþi | kalzō | kalzōþau |
| 1st dual | kalzōs | kalzōw | – |
| 2nd dual | kalzōþiz | kalzōþiz | kalzōþiz |
| 1st plural | kalzōmaz | kalzōm | – |
| 2nd plural | kalzōþ | kalzōþ | kalzōþ |
| 3rd plural | kalzōnþi | kalzōn | kalzōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kalzōi | – |
| 2nd singular | kalzōsai | kalzōsau |
| 3rd singular | kalzōþai | kalzōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | kalzōnþai | kalzōnþau |
| 2nd plural | kalzōnþai | kalzōnþau |
| 3rd plural | kalzōnþai | kalzōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kalzōdǭ | kalzōdēdį̄ |
| 2nd singular | kalzōdēz | kalzōdēdīz |
| 3rd singular | kalzōdē | kalzōdēdī |
| 1st dual | kalzōdēdū | kalzōdēdīw |
| 2nd dual | kalzōdēdudiz | kalzōdēdīdiz |
| 1st plural | kalzōdēdum | kalzōdēdīm |
| 2nd plural | kalzōdēdud | kalzōdēdīd |
| 3rd plural | kalzōdēdun | kalzōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| kalzōną | kalzōndz | kalzōdaz |
Descendants
-
*kalʀōn (Proto-West Germanic)
- kaltia, kella (Old Frisian)
-
*kalʀōn (Proto-West Germanic)
-
*kallon (Old Dutch)
-
callen (Middle Dutch)
- kallen (Dutch)
- kalle (Limburgish)
-
callen (Middle Dutch)
-
*kallon (Old Dutch)
-
*kalʀōn (Proto-West Germanic)
-
ceallian (Old English)
-
callen, kallen (Middle English)
- call (English)
- call, caw (Scots)
-
callen, kallen (Middle English)
-
ceallian (Old English)
-
*kalʀōn (Proto-West Germanic)
-
kallōn (Old High German)
-
kallen (Middle High German)
- kalle (Central Franconian)
- kallen (German)
-
kallen (Middle High German)
-
kallōn (Old High German)
-
*kalʀōn (Proto-West Germanic)
-
kallōn (Old High German)
-
kallen (Middle High German)
-
? (Bavarian)
- khallan (Cimbrian)
-
? (Bavarian)
-
kallen (Middle High German)
-
kallōn (Old High German)
-
*kalʀōn (Proto-West Germanic)
-
*kallōn (Old Saxon)
-
kallen (Middle Low German)
- kallen (Low German)
-
kallen (Middle Low German)
-
*kallōn (Old Saxon)
-
kalla (Old Norse)
- kolla (Elfdalian)
- kalla (Faroese)
- kalla (Icelandic)
- kalla (Norwegian Nynorsk)
-
kalla (Old Norse)
-
kallæ (Old Danish)
-
kalde (Danish)
- kalle (Norwegian Bokmål)
-
kalde (Danish)
-
kallæ (Old Danish)
-
kalla (Old Norse)
-
kalla (Old Swedish)
- kalla (Swedish)
-
kalla (Old Swedish)