*kambijaną
Runic: ᚲᚨᛗᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑm.bi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to comb; kemb
Etymology
From *kambaz (‘comb’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | kambijō | kambijaų | – |
| 2nd singular | kambīsi | kambijais | kambī |
| 3rd singular | kambīþi | kambijai | kambijaþau |
| 1st dual | kambijōs | kambijaiw | – |
| 2nd dual | kambijaþiz | kambijaiþiz | kambijaþiz |
| 1st plural | kambijamaz | kambijaim | – |
| 2nd plural | kambīþ | kambijaiþ | kambīþ |
| 3rd plural | kambijanþi | kambijain | kambijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kambijai | – |
| 2nd singular | kambijasai | kambijaisau |
| 3rd singular | kambijaþai | kambijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | kambijanþai | kambijainþau |
| 2nd plural | kambijanþai | kambijainþau |
| 3rd plural | kambijanþai | kambijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | kambidǭ | kambidēdį̄ |
| 2nd singular | kambidēz | kambidēdīz |
| 3rd singular | kambidē | kambidēdī |
| 1st dual | kambidēdū | kambidēdīw |
| 2nd dual | kambidēdudiz | kambidēdīdiz |
| 1st plural | kambidēdum | kambidēdīm |
| 2nd plural | kambidēdud | kambidēdīd |
| 3rd plural | kambidēdun | kambidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| kambijaną | kambijandz | kambidaz |
Descendants
-
*kambijan (Proto-West Germanic)
-
*kemben (Old Dutch)
-
kemmen, kemben (Middle Dutch)
- kemmen (Dutch)
- keimbe, keime (Limburgish)
-
kemmen, kemben (Middle Dutch)
-
*kemben (Old Dutch)
-
*kambijan (Proto-West Germanic)
-
cemban (Old English)
-
kemben (Middle English)
- kemb, unkempt (English)
- kem, keme (Scots)
-
kemben (Middle English)
-
cemban (Old English)
-
*kambijan (Proto-West Germanic)
-
*kemba (Old Frisian)
- keme, keeme (Saterland Frisian)
- kjimme (West Frisian)
-
*kemba (Old Frisian)
-
*kambijan (Proto-West Germanic)
-
kemben, chemben, chempen (Old High German)
-
kemben, kemmen (Middle High German)
- kämmen (German)
- kemme (Hunsrik)
- kämmen (Luxembourgish)
- kemma (Vilamovian)
-
kemben, kemmen (Middle High German)
-
kemben, chemben, chempen (Old High German)
-
*kambijan (Proto-West Germanic)
-
kembian (Old Saxon)
-
kemben, kemmen (Middle Low German)
- kämmen (German Low German)
- keimen (Low German)
- kjamen (Plautdietsch)
-
kemben, kemmen (Middle Low German)
-
kembian (Old Saxon)
-
kemba (Old Norse)
- kemba (Faroese)
- kemba (Icelandic)
- kjemba, kjemma (Norwegian Nynorsk)
-
kemba (Old Norse)
-
kjæmme, kæmme (Danish)
- kjemme (Norwegian Bokmål)
-
kjæmme, kæmme (Danish)
-
kemba (Old Norse)
-
kæmba (Old Swedish)
- kämma, kamma (Swedish)
-
kæmba (Old Swedish)