*kanhtijaną

Runic: ᚲᚨᚾᚺᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈkɑ̃x.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to make happy, gladden

Etymology

From *kanhtaz (‘happy, glad’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularkanhtijōkanhtijaų–
2nd singularkanhtīsikanhtijaiskanhtī
3rd singularkanhtīþikanhtijaikanhtijaþau
1st dualkanhtijōskanhtijaiw–
2nd dualkanhtijaþizkanhtijaiþizkanhtijaþiz
1st pluralkanhtijamazkanhtijaim–
2nd pluralkanhtīþkanhtijaiþkanhtīþ
3rd pluralkanhtijanþikanhtijainkanhtijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkanhtijai–
2nd singularkanhtijasaikanhtijaisau
3rd singularkanhtijaþaikanhtijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralkanhtijanþaikanhtijainþau
2nd pluralkanhtijanþaikanhtijainþau
3rd pluralkanhtijanþaikanhtijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularkanhtidǭkanhtidēdį̄
2nd singularkanhtidēzkanhtidēdīz
3rd singularkanhtidēkanhtidēdī
1st dualkanhtidēdūkanhtidēdīw
2nd dualkanhtidēdudizkanhtidēdīdiz
1st pluralkanhtidēdumkanhtidēdīm
2nd pluralkanhtidēdudkanhtidēdīd
3rd pluralkanhtidēdunkanhtidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
kanhtijaną kanhtijandz kanhtidaz

Find a form

Descendants

  • kæta (Old Norse)
    • kęta (Elfdalian)
    • kæta (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary