*kanką
Runic: ᚲᚨᚾᚲᚨ Pronunciation: /ˈkɑŋ.kɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
jeer; derision; mockery
Etymology
From Proto-Indo-European *gong- (‘mockery, derision’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | kanką | kankō |
| Acc. | kanką | kankō |
| Gen. | kankas, kankis | kankǫ̂ |
| Dat. | kankai | kankamaz |
| Inst. | kankō | kankamiz |
| Voc. | kanką | kankō |
Descendants
-
*kank (Proto-West Germanic)
-
canc (Old English)
- cang, chang (Middle English)
-
canc (Old English)