*karskaz
Runic: ᚲᚨᚱᛊᚲᚨᛉ Pronunciation: /ˈkɑr.skɑz/adjective · a-stem
Meanings
lively
Etymology
Uncertain; possibly from Proto-Indo-European *h₁ǵer- (‘to gladen, rejoice’). If so, then cognate with Ancient Greek ἐγείρω (egeírō) (egeírō, ‘to awaken, rouse, raise’) and Sanskrit जरते (járate) (járate, ‘to wake up’).
Declension
Strong declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | karskaz | karskō | karską, -at, -atō | karskai | karskôz | karskō |
| Acc. | karskanǭ | karskǭ | karską, -at, -atō | karskanz | karskōz | karskō |
| Gen. | karskas, karskis | karskaizōz | karskas, karskis | karskaizǫ̂ | karskaizǫ̂ | karskaizǫ̂ |
| Dat. | karskammai | karskaizōi | karskammai | karskaimaz | karskaimaz | karskaimaz |
| Inst. | karskanō | karskaizō | karskanō | karskaimiz | karskaimiz | karskaimiz |
Weak declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | karskô | karskǭ | karskô | karskaniz | karskōniz | karskōnō |
| Acc. | karskanų | karskōnų | karskô | karskanunz | karskōnunz | karskōnō |
| Gen. | karskiniz | karskōniz | karskiniz | karskanǫ̂ | karskōnǫ̂ | karskanǫ̂ |
| Dat. | karskini | karskōni | karskini | karskammaz | karskōmaz | karskammaz |
| Inst. | karskinē | karskōnē | karskinē | karskammiz | karskōmiz | karskammiz |
Descendants
-
*karsk (Proto-West Germanic)
-
*karsk (Old Dutch)
-
*karsch (Middle Dutch)
- kersver (Dutch)
-
*karsch (Middle Dutch)
-
*karsk (Old Dutch)
-
*karsk (Proto-West Germanic)
-
*karsk (Old High German)
-
karsch (Middle High German)
- karsch (German)
-
karsch (Middle High German)
-
*karsk (Old High German)
-
*karsk (Proto-West Germanic)
-
*karsk (Old Saxon)
- karsch (Middle Low German)
-
*karsk (Old Saxon)
- karskr (Old Norse)
- kerskr (Old Norse)